‘doe je nog de groeten?’

Schermafbeelding 2014-03-26 om 08.48.59

Hoe vaker ik het woord ‘de groetjes’ aan het uitspreken ben in mijn hoofd, hoe raarder het woord eigenlijk gaat klinken. Dat heb ik ook wel eens met het woord ‘bal’, hoe komen we toch aan deze woorden? Bij een bal krijg ik wel meteen een visueel beeld in mijn hoofd, iets ronds en balsporten (iets wat ik niet kan). Maar bij ‘de groetjes’, wat zijn dat eigenlijk ‘groetjes’? Hoe komen we eraan en waarom doen we de groetjes aan iemand?

Ik doe nooit de groetjes aan iemand, ik bedoel.. Wat heb je nou aan de groetjes? Het is een gebaar dat uit dat iemand aan je denkt en je dus niet is vergeten en vaak moet een ander dan die groetjes overbrengen aan een ander. Als iemand tegen mij zegt: ‘doe je de groetjes aan je moeder?’, dan zeg ik natuurlijk altijd standaard ja. Maar de laatste keer dat ik iemand ‘de groetjes’ heb gedaan is wel heel lang geleden.

Toen Dennis en ik nog niet samenwoonden, reed ik altijd op mijn fiets met een grote tas (oke, Dennis kwam mij ook heel vaak ophalen als ik hem lief aankeek) naar mijn schoonouders toe. Lekker handig met zo’n grote tas vol spullen, lekker logeren. En er natuurlijk altijd achterkomen dat je iets bent vergeten.. Gelukkig woonden daar nog twee vrouwen, dus als ik mijn sokken was vergeten, kon ik die altijd lenen! Maar dat was niet het enige wat ik wel eens vergat. Ik vergat namelijk ook altijd ‘de groetjes te doen’. Mijn moeder zei namelijk regelmatig: ‘doe je de groetjes aan iedereen?’ Jaaa, natuurlijk mam. Maar als ik daar eenmaal aan was gekomen, dan was ik dat alweer vergeten.
Nog zo’n voorbeeld: als Dennis met zijn moeder aan de telefoon zit, dan zegt zij ook wel eens tegen Dennis: ‘doe je de groetjes aan Lou?’ Waarop Dennis meteen antwoord: ‘ja, groetjes terug!’ Hallo?? Ik zit er naast hoor, ik heb nog helemaal niets gezegd. Natuurlijk begrijp ik het wel dat hij dat meteen zegt, want natuurlijk  ga ik zeggen ‘groetjes terug’. Het is ook best wel lief, want het is een teken dat ze mij niet is vergeten.

En dat is het precies. De groeten doen is leuker dan de groeten krijgen. Het is vanzelfsprekend dat als ik de groeten van iemand krijg (waar ik overigens helemaal niets mee kan, geef mij maar een bos bloemen), deze groeten ook weer terug doe. Maar als je uit jezelf de groeten doet, dan is dat voor diegene een moment van sociaal gedrag. Dan ben je voor heel even het vriendelijke, leuke persoon.

Misschien is het niet meer van deze tijd. Ik zie het nut niet in van ‘de groetjes doen’. Natuurlijk is het een vriendelijke gebaar en is het allemaal heel erg lief bedoeld en is het natuurlijk ook helemaal niet aardig van mij als ik de groetjes niet doorgeef. Maar tegenwoordig hebben we zoveel manier om te kunnen communiceren met elkaar, dat dat helemaal niet meer via de groetjes hoeft. We kunnen elkaar bellen, whatsappen, twitteren, instagrammen, facebooken en zelfs via tinder en wordfeud kunnen we elkaar spreken. Als je echt wil laten blijken dat je aan iemand denkt, dan doe je dat wel op een andere manier dan ‘de groetjes’, want misschien komen die groetjes wel helemaal niet over.

Dus: wil je aan iemand de groeten doen, doe het dan zelf. Dan weet je zeker dat het goed overkomt. En ik weet zeker dat over een aantal jaar, de groeten zijn uitgestorven.

X Malou

Je kunt mij volgen op: instagram, twitter en facebook

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s